Patrick in Zuid-Afrika
Organiseren is één van de meest complexe verantwoordelijkheden en slimme CEO’s vragen tijdig om een assessment van hun organisatie. Dat is wat TFA voor een multinational van Japanse origine deed in Zuid-Afrika.
Het boeiende geheel van een multinational, nationale wetgeving, organisatiecultuur, management en medewerkers vraagt om een helikopter view. Alle elementen in diepte analyseren en dan het geheel in kaart brengen en de krachtlijnen vastleggen voor de toekomst.
Dat is wat Patrick Meirlaen als missie definieerde voor hij naar Zuid-Afrika vertrok.
Deze jonge democratie heeft in de voorbije 10 jaar een grote vooruitgang gemaakt en in vergelijking met de Europese ontwikkelingen op het vlak van sociale wetgeving is reeds heel wat achterstand ingehaald. De leiders in het land willen trouwens stelselmatig naar het Europese model van Industrial Relations groeien. Niet de Amerikaanse stijl, ook niet de Aziatische. De torenhoge werkloosheid (26%) in combinatie met een te zwakke opleiding en bijna onbestaande sociale zekerheid zijn de grote uitdagingen.
Dat dergelijke snelle evolutie groeipijnen meebrengt en soms voor confl icten zorgt in een land waar vakbonden en politiek nog zeer dicht bij elkaar liggen (COSATU - ANC) is evident.
Het boeiende geheel van een multinational, nationale wetgeving, organisatiecultuur, management en medewerkers vraagt om een helikopter view.
Onze opdrachtgever zag zich geconfronteerd met een syndicalisering die plots en totaal onverwacht de activiteiten verlamde in een business met JIT principes. Dit ondanks een schitterende werkomgeving en arbeidsvoorwaarden die ruim boven de marktgemiddelden uitsteken. De verrassing en voor een stuk ontgoocheling was compleet. De vraag was dan hoe men hiermee omgaat; dit vereist eerst en vooral een terugblik op alle facetten van de industrial relations en het bedrijfsklimaat: management, communicatie, arbeidsverhoudingen, groei, cultuur…
Deze werden middels diepte interviews waarbij de managers verschillende referentiekaders kregen om hun ervaringen en opinies te structureren uitgewerkt en aangevuld met en getoetst aan de beschikbare gegevens en KPI’s. Bij de opstart ter plaatse werd eerst de natuurlijke weerstand tegen externe assessors omgebogen tot een gezamenlijke inspanning om de organisatie te versterken.
Een en ander resulteerde niet alleen in een duidelijk beeld over het verleden en heden, maar veel meer nog in een actieplan om de industrial relations op een strategische en geleide wijze te laten uitgroeien en de werknemers- en werkgeversvertegenwoordigers hun rol als partners te laten opnemen. Wat vooraf door sommige deelnemers werd beschouwd als “het zoeken van een zondebok” werd een traject voor groei van het management team.
